اول بخند بعد بخون

همچون پروانه ای سرگردان دنبال گلهای خوشبوی بهاری گشته ام.شاید هم بیهوده بود و من بدم سرگشته هم.به به به به

کز نیستان تا مرا ببریده اند /از نفیرم دوستانم نالیده اند.ببه مولوی قاطی داشت

عشق را آتش بزن گر نزنی او می زند.(نگفتم بری فرد مورد نظرتو بسوزونیا منظورم کلمه ی عشقه)

چه کسی جز من می تواند مرا دوست بدارد/تا که بد باشم خدایم دوست ندارد(به به)

جز من که میتواند که آرد شعر بی معنی/نه به شعر ماند نه بر نثر و ...نه ماهی(آیکن چرت و پرت)

از زمانی که دیدم روزگار/ندیدم در جهان جز کارزار(اون قدیما شعر می گفتم)

تا که ابلیس همی بود در جهان/نیزه را بردار به جنگش رو پهلوان(به به چقدر هنری)

هر کاو نبود مرا دوستی به راست/نشاید او را تا بشنود این حرف راست.

همی دوست می دارم دوستان و وطن/گر همی آید دشمن زود بسوزدش خشم من(یاد بگیرید)

اگه زیاد مسخره بود نظر بدید.همش حرف مجانیه(البته زیاد مطمئن نیستم که همش)

نوشته شده در چهارشنبه 4/8/90ساعت 11:31 صبح توسط *رضا میثمی* نظرات ( ) | |